| Ana Menü | ||||
|---|---|---|---|---|
|
| Yazarlarımız | ||||
|---|---|---|---|---|
|
| Son Dakika |
|---|
| KONUK KALEM |
| Monday, 08 February 2010 | |
.jpg) Bir AraştırmaSU VARLIĞIMIZ HAKKINDA
Ali İlksen DEMİRÖZER
BAÜ Genç TEMA Vakfı Başkanı
2010 yılı Dünya Sulak Alanlar Günü’nün ana teması “Sulak Alanlar, Biyolojik Çeşitlilik ve İklim Değişikliği” olarak belirlenmiştir ve iklim değişikliğine çözüm olarak sulak alanların korunması konusuna odaklanmaktadır. Ayrıca, 2010 yılının “Biyolojik Çeşitlilik Yılı” olarak ilan edilmesi de, iklim değişikliğinin sulak alan ekosistemleri üzerindeki etkileri ve esas olarak, iklim değişikliğinin kontrol altına alınmasında sulak alanların rolü konularını da gündeme getirmektedir.
Ramsar Sözleşmesi olarak bilinen "Sulak Alanların Korunması Sözleşmesi", 1971 yılı Şubat ayında İran’ın Ramsar kentinde imzalanmıştır.  Bu sözleşme, taraf olan ülkelerin herbirini, dünyaca öneme sahip en az bir sulak alan ilan etmelerinin yanı sıra, bu sulak alanları korumakla ve bunların akılcı kullanımlarını sağlamakla da yükümlü kılmaktadır. Sözleşmenin imzalandığı 02 Şubat tarihi, sulak alanların korunmasının önemine kamuoyunun dikkatini çekmek üzere 1997 yılından bu yana “Dünya Sulak Alanlar Günü” olarak kutlanmaya başlanmıştır. Türkiye, Ramsar Sözleşmesi’ne 17 Mayıs 1994’ ten itibaren resmen taraf olmuştur. Milli Parklar Genel Müdürlüğü verilerine göre; sulak alanlar bakımından bulunduğu coğrafyanın en önemli ülkelerinden biri olan ülkemizde toplam 2 milyon 206 bin 835 hektar sulak alan bulunmaktadır. Bu alanların 12’si (Sultan Sazlığı, Seyfe Gölü, Burdur Gölü, Manyas (Kuş) Gölü, Göksu Deltası, Akyatan Lagünü, Kızılırmak Deltası, Uluabat Gölü, Gediz Deltası, Meke Maarı, Kızören Obruğu ve Yumurtalık Lagünü) Ramsar Listesi’ne dahildir. Sazlıkların kesilmesi, tarım amaçlı kurutmalar, doldurmalar, sanayi kirliliği, içme suyu amaçlı kullanımlar, büyük baraj inşaatları nedeniyle yeterli su alamama ve yapılaşmalar nedeniyle yaklaşık 1.300.000 hektar sulak alanımız ekolojik ve ekonomik değerini yitirmiştir. Bir başka deyişle Türkiye 40 yıl gibi kısa bir sürede, sulak alanlarının yarısını kaybetmiştir. TEMA Vakfı, uzun zamandan beri devam etmekte olan su politikaları çalışmaları; su varlığımızın korunması ve ekolojik yaşamı gözeten doğru yöntemle yararlanılması üzerine yoğunlaşmıştır. TEMA, Mera ve Toprak Koruma Arazi Kullanımı kanunlarından sonra “Su Çerçeve Yasası”nın çıkarılmasını ve uygulanmasını talep etmektedir. Yasa kapsamında suyun doğal döngüsü ve akışından elde edilen “ekolojik ve ekonomik katma değer” birbirinden ayrı düşünülmemeli; yaban hayatı ve su ekosistemlerinin temel ihtiyaçları yönetsel karar ve eylemlerde kesinlikle göz ardı edilmemelidir. Suyun yönetiminde ve suya ilişkin kamusal kararlarda ve eylemlerde sürdürülebilir yaşamın tesis edilmesinin hayati olduğu vurgulanmalıdır. Ayrıca tüm su havzalarında, ekolojik esaslı entegre havza yönetimi esas alınmalı, ulusal mevzuat ve uluslararası sözleşmeler uyarınca ilan edilmiş tüm koruma alanlarında suyun doğal yapısını etkileyen herhangi bir yatırım yapılmasına kesinlikle izin verilmemeli ve koruma statüsünün gerektirdiği esaslar uygulanmalıdır… Kaynakça;
* Milli Parklar Genel Müdürlüğü Verileri
* Ramsar Sözleşmesi
* TEMA Vakfı Yayınlar
* Doğa Bilimleri Sözlüğü – Prf. Dr. İbrahim Atalay
* Yeryüzünün Acısı – Hubert Reeves Frederic Lenoir
Ali İlksen Demirözer / Balıkesir Üniversitesi Genç TEMA Başkanı |
| < Önceki | Sonraki > |
|---|
| Anket |
|---|
| İstatistikler |
|---|
|
Üyeler: 124 Haberler: 3021 Web Bağlantıları: 11 |
| Haberlerde Ara |
|---|
| Ziyaretçi İstatistiği | |||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
    
|
| Üye Girişi |
|---|
